Sakrament pokuty i pojednania, nazywany też spowiedzią, jest darem miłosiernego Boga, który przez posługę Kościoła przebacza grzechy popełnione po chrzcie i pojednuje grzesznika z Bogiem oraz ze wspólnotą Kościoła (por. KKK 1422, 1446). W tym sakramencie sam Chrystus przez usta kapłana wypowiada słowa rozgrzeszenia.
Warunki dobrej spowiedzi
Aby dobrze przeżyć sakrament pokuty, potrzebne jest spełnienie pięciu warunków:
- rachunek sumienia, czyli szczere przypomnienie sobie grzechów,
- żal za grzechy, będący najważniejszym z warunków,
- mocne postanowienie poprawy,
- szczera spowiedź, czyli wyznanie grzechów kapłanowi,
- zadośćuczynienie Panu Bogu i bliźniemu, to znaczy wypełnienie zadanej pokuty i naprawienie wyrządzonego zła.
Skutki sakramentu
Spowiedź przynosi pojednanie z Bogiem i odzyskanie łaski uświęcającej, pojednanie z Kościołem, darowanie kary wiecznej związanej z grzechem ciężkim, pokój sumienia oraz umocnienie do walki z pokusami (por. KKK 1496).
Tajemnica spowiedzi
Wszystko, co penitent wyznaje na spowiedzi, jest objęte nienaruszalną tajemnicą. Kapłan nie może jej wyjawić z żadnego powodu i pod żadnym pozorem. Ta tajemnica ma dać osobie przystępującej do sakramentu pełne poczucie bezpieczeństwa.
Kiedy przystąpić do spowiedzi
Kościół zachęca do regularnej spowiedzi. Do sakramentu pokuty należy przystąpić zawsze, gdy ma się świadomość grzechu ciężkiego, a przynajmniej raz w roku. Okazja do spowiedzi jest zwykle przed Mszą Świętą oraz w wyznaczonych godzinach.
W celu poznania stałych godzin spowiedzi lub umówienia się na rozmowę prosimy o kontakt telefoniczny lub mailowy z parafią.