Sakrament namaszczenia chorych udziela szczególnej łaski osobie, która doświadcza trudności związanych z ciężką chorobą lub podeszłym wiekiem (por. KKK 1499, 1527). Przez namaszczenie olejem chorych i modlitwę kapłana Chrystus umacnia cierpiącego, obdarza go pokojem i odwagą oraz jednoczy go ze swoją własną Męką.
To nie jest sakrament tylko dla umierających
Powszechne przekonanie, że namaszczenie przyjmuje się dopiero w chwili śmierci, jest nieporozumieniem. Kościół wyraźnie uczy, że jest to sakrament dla osób ciężko chorych oraz osłabionych wiekiem, także przed poważną operacją. Odpowiednia pora na jego przyjęcie nadchodzi wtedy, gdy pojawia się poważna choroba, a nie dopiero w ostatnich chwilach życia. Sakrament ten można przyjmować wielokrotnie, na przykład gdy choroba się nasila lub powraca.
Skutki sakramentu
Namaszczenie chorych jednoczy chorego z Męką Chrystusa, umacnia, obdarza pokojem i odwagą w cierpieniu, gładzi grzechy, jeśli chory nie mógł ich wyznać w spowiedzi, a niekiedy przynosi także powrót do zdrowia, jeśli służy to dobru duchowemu człowieka. Przygotowuje również na przejście do życia wiecznego (por. KKK 1520-1523).
Opieka nad chorymi w parafii
Otaczamy chorych parafian modlitwą i posługą. Kapłan odwiedza chorych z posługą sakramentalną, aby mogli przyjąć Komunię Świętą oraz w razie potrzeby sakrament namaszczenia. Prosimy, aby nie zwlekać z prośbą o kapłana i nie czekać, aż chory straci przytomność.
W nagłej potrzebie oraz w celu ustalenia odwiedzin chorego prosimy o pilny kontakt telefoniczny lub mailowy z parafią.